17–18 kwietnia 2026 roku w Gdańsku odbyła się II Ogólnopolska Konferencja pt. „Krajowa Sieć Onkologiczna – między wdrożeniem a dojrzałością systemu. Wyzwania dla szpitali, efekty dla pacjentów, decyzje na przyszłość”. Wydarzenie zgromadziło ponad 350 uczestników z całej Polski – przedstawicieli wszystkich poziomów systemu ochrony zdrowia, w tym dyrektorów szpitali, klinicystów, koordynatorów.
Konferencja stanowi kontynuację ogólnopolskiej inicjatywy integrującej środowisko onkologiczne wokół wspólnego celu – budowy dojrzałego, skutecznego i nowoczesnego systemu opieki nad pacjentem onkologicznym.
W wydarzeniu uczestniczyli także przedstawiciele naszego Szpitala: prof. Janusz Kowalewski – dyrektor Centrum Onkologii w Bydgoszczy, Katarzyna Klawińska-Knach – dyrektor ds. organizacyjnych, Edyta Szortyka – dyrektor ds. pielęgniarstwa
oraz przedstawiciele Wojewódzkiego Ośrodka Monitorującego – dr n. med. Przemysław Bławat, mgr Agnieszka Bielińska i mgr Monika Wojciechowska.
Patronat i organizatorzy
Patronat merytoryczny nad konferencją objęły:
– Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowy Instytut Badawczy,
– Białostockie Centrum Onkologii im. M. Skłodowskiej-Curie,
– Uniwersyteckie Centrum Kliniczne w Gdańsku,
– Wojewódzkie Wielospecjalistyczne Centrum Onkologii i Traumatologii im. M. Kopernika w Łodzi.
Konferencja została zorganizowana jako oddolna inicjatywa praktyków odpowiedzialnych za wdrażanie Krajowej Sieci Onkologicznej w poszczególnych regionach. To platforma wymiany doświadczeń pomiędzy ośrodkami wdrażającymi KSO – od poziomu regionalnego po krajowy. Szczególną rolę w tym procesie odgrywają Wojewódzkie Ośrodki Monitorujące, odpowiedzialne za koordynację i ocenę jakości wdrażania systemu.
Udział Ministerstwa Zdrowia i NFZ
W spotkaniu aktywnie uczestniczyli również przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia oraz Narodowego Funduszu Zdrowia. Obecność reprezentantów instytucji centralnych – w tym minister zdrowia Jolanty Sobierańskiej-Grendy, która otworzyła konferencję
(w formule online) oraz Marka Augustyna, wiceprezesa NFZ – umożliwiła bezpośredni dialog z uczestnikami wydarzenia.
Dzięki temu możliwe było omawianie bieżących wyzwań systemowych, w tym zagadnień organizacyjnych i administracyjnych związanych z wdrażaniem KSO, a także zgłaszanie postulatów zmian usprawniających funkcjonowanie systemu.
Równość dostępu i wyzwania systemowe
Jak podkreślił prof. Janusz Kowalewski, dyrektor Centrum Onkologii w Bydgoszczy, fundamentalnym założeniem Krajowej Sieci Onkologicznej jest zapewnienie równego dostępu do nowoczesnej opieki onkologicznej dla wszystkich pacjentów – niezależnie
od miejsca zamieszkania.
„Naczelna zasada jest taka, że każdy w kraju, niezależnie od kodu pocztowego, powinien mieć jednakowe szanse dostępu do leczenia zgodnego ze standardami europejskimi” – zaznaczył prof. Kowalewski.
Jednocześnie wskazał, że choć idea KSO pozostaje powszechnie akceptowana, jej praktyczna realizacja napotyka na wyzwania, szczególnie w zakresie organizacji współpracy między różnymi poziomami ośrodków oraz odpowiedzialności za proces terapeutyczny.
Wyzwania organizacyjne i prawne
Istotnym tematem dyskusji była rola tzw. ośrodków kooperujących, które – mimo szerokiego udziału w systemie – nie podlegają takim samym obowiązkom sprawozdawczym i kontrolnym jak ośrodki SOLO (Specjalistyczne Ośrodki Leczenia Onkologicznego). Zwracano uwagę na potrzebę większej transparentności i ujednolicenia zasad funkcjonowania w całej sieci.
Uczestnicy konferencji odnieśli się także do planowanych zmian w organizacji konsyliów. Dotychczas ośrodki wyższego poziomu (SOLO III) wspierały mniejsze jednostki poprzez organizację wielodyscyplinarnych zespołów terapeutycznych. Nowe rozwiązania zakładają, że ośrodki niższego poziomu będą samodzielnie organizować konsylia, a ośrodki referencyjne jedynie zatwierdzać ich decyzje.
Zdaniem prof. Kowalewskiego rodzi to poważne pytania o odpowiedzialność prawną i jakość podejmowanych decyzji:
„Jak można zatwierdzić coś, w czym się nie uczestniczyło? W sytuacjach spornych konieczne jest jednoznaczne określenie odpowiedzialności”.
Znaczenie ośrodków narządowych i doświadczeń własnych
Dr Przemysław Bławat, pełnomocnik dyrektora ds. KSO podkreślił, że jednym z kluczowych elementów konferencji była dyskusja na temat rozwoju ośrodków narządowych (tzw. unitów), specjalizujących się w diagnostyce i leczeniu konkretnych nowotworów.
Podczas konferencji prof. Janusz Kowalewski zaprezentował doświadczenia Centrum Onkologii w Bydgoszczy jako pierwszego w Polsce certyfikowanego ośrodka Lung Cancer Unit. Prezentacja spotkała się z dużym zainteresowaniem i pozytywnym odbiorem uczestników.
„Pokazaliśmy zarówno proces przygotowania ośrodka do certyfikacji, jak i korzyści dla pacjentów oraz organizacji pracy. To rozwiązanie dobrze wpisuje się w założenia KSO” – zaznaczył dr Bławat.
Wyzwania administracyjne i organizacyjne
Istotnym zagadnieniem poruszanym podczas konferencji były również kwestie administracyjne, w szczególności związane z funkcjonowaniem karty DILO. Uczestnicy zwracali uwagę na trudności wynikające z ograniczeń systemowych i braku elastyczności
w dostosowywaniu ścieżki diagnostycznej pacjenta do struktury organizacyjnej ośrodków.
Podjęto rozmowy z przedstawicielami instytucji centralnych w celu wypracowania rozwiązań usprawniających proces obsługi pacjentów i ograniczających obciążenia administracyjne.
System oparty na jakości i danych
Na znaczenie standaryzacji i monitorowania efektów leczenia zwróciła uwagę dr hab. n. med. Beata Jagielska, dyrektor Narodowego Instytutu Onkologii w Warszawie:
„Nie ma nowoczesnej onkologii bez danych i standardów. KSO daje możliwość budowy systemu opartego na jakości i odpowiedzialności za efekty leczenia”.
W programie konferencji znalazły się również zagadnienia dotyczące cyfryzacji, wykorzystania sztucznej inteligencji oraz rozwoju opieki wspierającej – psychologicznej, dietetycznej i rehabilitacyjnej.
II Ogólnopolska Konferencja Krajowej Sieci Onkologicznej potwierdziła, że system ten jest kluczowym elementem transformacji opieki onkologicznej w Polsce. Jednocześnie uwidoczniła obszary wymagające dalszych prac – szczególnie w zakresie legislacyjnym, organizacyjnym i operacyjnym.
