Były łzy wzruszenia, uśmiechy i ogromna radość. Były wspomnienia trudnych chwil, miesięcy leczenia i niepewności. Była też nadzieja – ta, której tak bardzo potrzebują wszyscy pacjenci onkologiczni.
W piątek,12 czerwca w Centrum Onkologii w Bydgoszczy po raz pierwszy zabrzmiał Dzwon Nadziei – wyjątkowy symbol zakończenia leczenia systemowego, zamknięcia jednego z najtrudniejszych etapów choroby nowotworowej oraz nowego początku.
Przy dzwonie umieszczono tabliczkę z wymownymi słowami:
„Biję w dzwon z wdzięcznością i nadzieją.
Za każdy trudny dzień i każdą chwilę odwagi.
Niech jego dźwięk będzie podziękowaniem za okazane wsparcie i znakiem nadziei dla tych, którzy wciąż walczą.
Dziś kończę leczenie systemowe.
Zaczynam moje nowe życie.”
Inicjatywa, która narodziła się z doświadczenia pacjentki
Dzwon Nadziei to inicjatywa samych pacjentek. Pani Joanna Michalska zwróciła się do mgr Zofii Jędrusik, Kierownik Opieki Medycznej Ambulatorium Chemioterapii, z pomysłem stworzenia miejsca, które dawałoby pacjentom możliwość symbolicznego zakończenia leczenia systemowego i podzielenia się swoją radością z innymi. Podobną prośbę napisała Pani Patrycja Kubiak.
Pomysł został przyjęty z ogromną życzliwością. Od lat jednym z fundamentów pracy zespołu Ambulatorium Chemioterapii jest wsłuchiwanie się w potrzeby pacjentów. Dlatego inicjatywa pani Joanny od początku spotkała się ze zrozumieniem i zaangażowaniem. Dzięki otwartości mgr Zofii Jędrusik oraz pracy całego zespołu Ambulatorium Chemioterapii idea stała się rzeczywistością. To właśnie tam każdego dnia pacjenci spędzają długie godziny podczas leczenia, przeżywają trudne chwile, ale również budują relacje z personelem, który staje się dla nich ważnym wsparciem w walce z chorobą.
Chwila, na którą czeka wielu pacjentów
W uroczystości uczestniczyli pacjenci, ich bliscy, przedstawiciele dyrekcji Centrum Onkologii z prof. Januszem Kowalewskim na czele, lekarze, pielęgniarki, psychologowie, pracownicy szpitala oraz przedstawiciele mediów.
W dzwon trzykrotnie uderzyły Panie Joanna Michalska oraz Patrycja Kubiak, zamykając tym samym trudny życiowy etap: miesiące walki, setki godzin leczenia, wiele trudnych decyzji, chwil zwątpienia i ogromnej determinacji.
„ Sama wiem, przez co pacjenci onkologiczni przechodzą – mówiła wzruszona Pani Patrycja. To dla nas symbol nowej drogi, nowego życia. Odkąd dowiedziałam się, że choruję na nowotwór piersi, wiedziałam, że tę walkę wygram. Głowa jest najważniejsza. Przeszłam cztery cykle czerwonej chemioterapii i dwanaście – białej. Moje leczenie się zakończyło i uzyskałam najlepszy możliwy wynik, jaki mogłam osiągnąć. Mam 36 lat i dziś mogę patrzeć w przyszłość z nadzieją”.
Jak podkreśla pacjentka, ogromne znaczenie podczas całego procesu leczenia miało wsparcie najbliższych oraz personelu Centrum Onkologii.
„Bycie i wsparcie drugiego człowieka, bliskich, ale również pracowników szpitala, dodawało siły każdego dnia. Człowiek czuł, że nie jest sam. To bardzo pomaga przejść przez najtrudniejsze momenty” – podkreśla Patrycja Kubiak.
Jej słowa doskonale oddają to, o czym podczas uroczystości mówili zarówno pacjenci, jak i personel medyczny. Chorobę nowotworową każdy pacjent przechodzi osobiście, ale nie powinien przechodzić jej samotnie.
Symbol wdzięczności i nadziei
Idea instalowania Dzwonów Nadziei w placówkach onkologicznych narodziła się w Stanach Zjednoczonych w latach 90. XX wieku i od tego czasu pomaga pacjentom symbolicznie zamknąć jeden z najtrudniejszych etapów życia.
Jak podkreślała podczas uroczystości dr Bożena Kawiecka-Dziembowska, psycholog, psychoonkolog i koordynator Zakładu Psychologii Klinicznej, takie symbole mają ogromne znaczenie dla pacjentów. Dają poczucie sprawczości, pozwalają celebrować ważny moment i wzmacniają nadzieję u tych, którzy nadal pozostają w trakcie leczenia.
Dźwięk dzwonu jest jednocześnie podziękowaniem dla wszystkich osób, które towarzyszyły choremu w tej drodze – rodziny, przyjaciół, lekarzy, pielęgniarek, psychologów oraz całego zespołu medycznego.
Niech rozbrzmiewa jak najczęściej
Po uroczystym uderzeniu w Dzwon Nadziei dyrektor Centrum Onkologii prof. Janusz Kowalewski wręczył Joannie Michalskiej i Patrycji Kubiak kwiaty, dziękując za ich odwagę, determinację oraz świadectwo, które daje siłę innym pacjentom.
Szczególne słowa uznania skierowano również do Kierownik Opieki Medycznej Zofii Jędrusik oraz całego zespołu Ambulatorium Chemioterapii za otwartość na potrzeby pacjentów i stworzenie miejsca, które będzie miało ogromne znaczenie dla kolejnych osób kończących leczenie systemowe.
Mamy nadzieję, że Dzwon Nadziei będzie rozbrzmiewał w Centrum Onkologii bardzo często. Niech każdy jego dźwięk oznacza kolejną zakończoną terapię, kolejną dobrą wiadomość, odzyskane marzenia i nowy początek. Bo za każdym jego uderzeniem stoi człowiek, który przeszedł długą i trudną drogę.
I który może dziś powiedzieć:
„Zaczynam moje nowe życie”.
Zdjęcia: Izabela Langner – Polskie Radio PiK,
Autor: Małgorzata Rogatty
